Antropozofia (dosłownie mądrość o człowieku) to pogląd na świat stworzony wskroś Rudolfa Steinera (1861-1925). Antropozofia, pomimo nazwy sugerującej dyscyplinę naukową, uważana jest zbyt gnozę. Przez wielu antropozofów uważana jest zbytnio naukę.
Rudolf Steiner stworzył doktrynę antropozoficzną po odejściu odkąd teozofii głoszonej na wskroś Helenę Bławatską (1831-1891). Antropozofia jest doktryną powstałą na bazie chrześcijaństwa. Duży wpływ na antropozofię miało zapęd Steinera filozofią przyrody Goethego (szczególnie jego Farbenlehre) także religijnym biologizmem Ernsta Haeckla. Idee steinerowskie mają również źródło wewnątrz myśli Hegla, Fichtego plus Schellinga. Steiner ulegał też wpływom Franza Brentano również Wilhelma Diltheya. Rudolf Steiner uważał, że gość winien zwolnić się od momentu wpływów zewnętrznych tak, żeby wzdrygać się się wolnym. Ma mu to przynieść ulgę do wnętrza poznaniu świata nadzmysłowego. Antropozofia jest próbą budowy świata alternatywnego: alternatywnej medycyny, alternatywnego rolnictwa, nazwanego rolnictwem biodynamicznym. Wyższą formą antropozofii jest tzw. michaelityzm, który swoją nazwę wywodzi od chwili Archanioła Michała. W antropozofii ważna jest rzecz platońskiej Atlantydy.
Steiner jak tęgi łeb stworzył ponadto filozofię wolności wewnątrz dziele wobec tym samym tytułem. Uważał mąż jednak, że filozofię wypada odmienić wewnątrz antropozofię, ponieważ wykształcenie powinna usiłować do wiedzy (gnozy), zaś nie do spekulacji. Odrzucał na przypadek agnostycyzm Kanta.